Ad Hoc Vraag over alleenstaande minderjarige migranten die begeleid worden door volwassenen
Deze ad hoc vraag brengt in kaart welke regels er in de wetgeving van de EU-lidstaten bestaan voor alleenstaande minderjarige migranten die begeleid worden door volwassenen die niet hun ouders of wettelijke voogden zijn. Het gaat ook om de mogelijkheid dat deze begeleidende volwassenen officieel worden erkend als verantwoordelijke of vertegenwoordiger van het kind. Daarnaast wordt gekeken naar hoe de relatie tussen het kind en de begeleidende volwassene behouden blijft en hoe deze kinderen worden gevolgd.
Achtergrond:
In de context van migratie en asiel binnen de EU zijn "separated children" minderjarige migranten die het grondgebied van de EU betreden, begeleid door volwassenen die niet hun ouders of wettelijke voogden zijn. Dit kunnen familieleden zijn, maar ook andere volwassenen die geen wettelijk recht hebben om voor hen te zorgen. Dit is anders dan "klassieke" alleenstaande minderjarigen, die helemaal zonder volwassen begeleiding aankomen. Als de volwassenen die deze kinderen begeleiden geen wettelijk erkende vertegenwoordiging hebben, worden deze kinderen volgens het EU-asielrecht beschouwd als alleenstaande minderjarigen.
De Europese Commissie wilde in het kader van de voorbereidingen op nieuwe EU-wetgeving (het Pact) graag up-to-date en vergelijkbare informatie over deze groep kinderen verzamelen. De manier waarop de relatie tussen het kind en de begeleidende volwassene geregeld is, is namelijk belangrijk voor hun opvang, de garanties in asielprocedures en de ondersteuning die zij krijgen.
Respondenten:
24 EMN-leden (waaronder BE) hebben een openbaar antwoord gegeven op deze vraag.
Bevindingen:
Een voorlopige analyse van de resultaten van de ad hoc query toont aan dat:
- Van de 24 landen hebben drie (EL, ES, FR) specifieke regels voor "separated children". Eén land (SK) gaf aan dat een kind dat onder de zorg van een bekende volwassene staat, in de praktijk niet als alleenstaande minderjarige wordt gezien.
- De meeste landen (ook BE) laten in hun wetgeving toe dat de begeleidende volwassenen officieel worden erkend als vertegenwoordiger van het kind, meestal via voogdij. Minder landen laten toe dat deze volwassenen ook formeel verantwoordelijk worden voor het kind. In EL kan bijvoorbeeld een officier van justitie na beoordeling bepalen dat een begeleidende volwassene de dagelijkse zorg over een kind krijgt, zodat het kind bij die volwassene blijft wonen.
- Veel landen maken ook gebruik van informele afspraken om de band tussen het kind en de begeleidende volwassene te behouden, vooral door samen te wonen of in hetzelfde opvangcentrum geplaatst te worden (ook in BE). PL gaf aan dat alleenstaande minderjarigen tijdens asielprocedures een begeleidende volwassene kunnen aanwijzen die bij hun interview aanwezig mag zijn, zolang dat het proces niet belemmert.
- Alleen EL verzamelt specifieke cijfers over het aantal "separated children" dat asiel aanvraagt.
Voor meer informatie kunt u de samenvatting van de ad hoc vraag hierboven lezen, en voor alle details de compilatie van antwoorden die ook hierboven staat.