Achtergrond:

De Slowaakse Republiek bekijkt op dit moment opnieuw hoe de opvang voor mensen die internationale bescherming aanvragen wordt georganiseerd. Daarbij wil Slowakije beter inspelen op de specifieke behoeften van verzoekers om internationale bescherming en van mensen met tijdelijke bescherming. Deze groepen verblijven vaak in dezelfde opvangcentra, en sommige van hen hebben lichamelijke of mentale gezondheidsproblemen. Deze ad hoc vraag richt zich op mensen die gespecialiseerde medische of sociale zorg nodig hebben en niet zelfstandig kunnen wonen. De antwoorden op deze vraag zullen helpen om in Slowakije verdere stappen te zetten om het opvangsysteem te verbeteren en beter aan te passen aan de noden van deze mensen.

Respondenten:

24 EMN-leden (waaronder BE) hebben een openbaar antwoord gegeven op deze ad hoc vraag.

Bevindingen:

A preliminary analysis of the results of the ad hoc query shows that:

• De meeste landen hebben geen speciale opvangvoorzieningen voor verzoekers om internationale bescherming met specifieke mentale of fysieke zorgbehoeften. Deze personen worden meestal opgevangen in reguliere opvangcentra, tenzij hun zorgbehoeften te complex of ernstig zijn. In dat geval worden zij ondergebracht in gespecialiseerde instellingen. Enkele landen hebben opvangcentra met medische ruimtes die zijn aangepast aan personen die gespecialiseerde zorg nodig hebben, bijvoorbeeld LU, waar één opvangcentrum dicht bij een ziekenhuis ligt. Andere landen, zoals IE, geven de voorkeur aan thuiszorg of aan het aanbieden van gespecialiseerde zorg binnen reguliere opvangcentra.
   
• BE past een trapsgewijs opvangsysteem toe. Verzoekers worden eerst opgevangen binnen het reguliere opvangnetwerk (algemene opvangplaatsen beheerd door Fedasil of haar partners). Als het reguliere netwerk niet kan voldoen aan de medische behoeften van de verzoeker, worden zij overgebracht naar specifieke medische centra. Deze centra worden meestal beheerd door gespecialiseerde partnerorganisaties, maar blijven deel uitmaken van het opvangnetwerk van Fedasil. Als de medische behoeften ook daar niet kunnen worden opgevangen, wordt de persoon overgebracht naar een externe gespecialiseerde zorgvoorziening. In dat geval blijft Fedasil of haar opvangpartner verantwoordelijk voor de administratieve en sociale opvolging en voor het garanderen van materiële hulp.
   
• De organisatie van medische zorg verschilt per land. Sommige landen, waaronder BE, hebben rechtstreeks medisch personeel in dienst binnen de opvangcentra. In andere landen worden de medische diensten geleverd door externe professionals die in de centra langskomen. Soms zorgt het opvangcentrum enkel voor de toegang tot externe gezondheidszorg. In NL is er in of vlak bij elk opvangcentrum een gezondheidscentrum waar bewoners terechtkunnen voor medische zorg.
   
• De betaling van medische kosten varieert. In de meeste landen worden de medische kosten voor verzoekers om internationale bescherming betaald via het nationale gezondheidssysteem. In BE worden deze kosten gedekt door Fedasil of haar opvangpartner.
   
• Begunstigden van tijdelijke bescherming verblijven meestal niet in opvangcentra voor verzoekers om internationale bescherming. Hun medische zorg valt doorgaans onder het reguliere gezondheidssysteem van het gastland. In Litouwen kunnen kwetsbare begunstigden van tijdelijke bescherming echter samen met aanvragers van internationale bescherming worden opgevangen, als er voldoende opvangcapaciteit is. In dat geval hebben zij toegang tot de diensten van maatschappelijk werkers, psychologen en medisch personeel.

Voor meer informatie kunt u de compilatie van antwoorden raadplegen in het hierboven toegevoegde document.