Achtergrond:

Verordening (EU) 2018/1860 betreft het gebruik van het Schengeninformatiesysteem (SIS) ter ondersteuning van de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal in de EU verblijven. De verordening stelt voorwaarden en procedures vast voor het invoeren van signaleringen over deze personen, het delen van informatie en het waarborgen van de uitvoering van terugkeerbesluiten in de lidstaten. 

Tsjechië wordt geconfronteerd met een situatie waarin signaleringen in het SIS blijven staan voor onderdanen van derde landen die zijn ingevoerd onder artikel 3 van deze verordening, maar die hun verplichting om het Schengengebied te verlaten niet zijn nagekomen. Daardoor blijft de vermelding in het SIS zichtbaar. 

Volgens punt 17 van deze verordening en in overeenstemming met alle paragrafen van artikel 39 van Verordening 2018/1861, kan de signalering worden verlengd (indien nodig), maar moet de invoer per geval worden beoordeeld. Tsjechië is van plan om al deze signaleringen te verlengen en heeft deze vraag gelanceerd om te bepalen hoe men effectief kan voldoen aan de vereiste van individuele beoordeling, gezien het aantal gevallen. 

Respondenten:

In totaal hebben 21 EMN-leden (waaronder BE) publiekelijk geantwoord op deze ad hoc vraag. 

Bevindingen:

Een voorlopige analyse van de resultaten van de ad hoc vraag toont aan dat: 

• Onder de 21 reagerende lidstaten verschillen de praktijken met betrekking tot de verlenging van SIS-signaleringen die zijn ingevoerd onder artikel 3 van Verordening (EU) 2018/1860. Ongeveer de helft van de landen verlengt of is van plan signaleringen te verlengen als de onderdaan van een derde land het grondgebied niet heeft verlaten. Een andere groep verlengt signaleringen alleen onder specifieke voorwaarden, bijvoorbeeld wanneer het terugkeerbesluit een inreisverbod bevat (bv. BE) of na een individuele beoordeling (bv. HR, LT). Daarentegen verlengen EL, ES, IT geen signaleringen. In EL wordt de maatregel bijvoorbeeld niet verlengd tenzij de onderdaan van een derde land opnieuw op Grieks grondgebied wordt aangetroffen, in welk geval een nieuwe signalering in het systeem wordt ingevoerd. 
   
• De verwachte duur van de verlenging varieert afhankelijk van nationale praktijken en kan betrekking hebben op de lengte van elke verlenging of de totale periode waarin een signalering geldig blijft. In verschillende landen, zoals DE, EE, FI, HU, LU, NL, worden signaleringen doorgaans verlengd met periodes van vijf jaar. In SI en SE worden verlengingen ook in periodes van vijf jaar uitgevoerd, maar kunnen signaleringen tot tien of zelfs twintig jaar geldig blijven. CZ verlengt signaleringen meestal tot drie jaar, of totdat bevestigd is dat de persoon het grondgebied heeft verlaten, afhankelijk van wat het eerst plaatsvindt, terwijl PL een verlenging van twee jaar toepast. In BE hangt de verlenging van signaleringen af van de duur van het inreisverbod dat bij het terugkeerbesluit hoort. 
   
• Lidstaten verschillen in de manier waarop zij SIS-signaleringen opnieuw beoordelen wanneer niet bevestigd kan worden dat de persoon het grondgebied heeft verlaten. In één groep worden signaleringen automatisch of volgens een vast schema herzien, meestal op of kort voor het verstrijken van de signalering. CZ is bijvoorbeeld van plan om signaleringen elke drie jaar te herzien, te beginnen met de eerste ronde in maart 2026, waarbij toekomstige procedures afhangen van de functionaliteit van nieuwe IT-systemen; NL herzien signaleringen bij het verstrijken van de vijfjarige periode. Sommige lidstaten voeren beoordelingen van SIS-signaleringen uit op individuele basis, waarbij de frequentie en timing afhangen van de omstandigheden van het individuele geval. Dit is het geval in BE, of in MT waar het tijdstip van herbeoordeling afhangt van de ernst van de situatie die tot het terugkeerbesluit heeft geleid. 

Voor meer informatie, raadpleeg de compilatie van antwoorden en de samenvatting hierboven.