Achtergrond:

Polen overweegt om sociale bijstand en medische zorg voor asielzoekers te koppelen aan hun inkomen. Het doel van deze ad hoc vraag is om inzicht te krijgen in hoe andere landen opvangvoorwaarden koppelen aan het feit of een aanvrager van internationale bescherming wettelijk werkzaam is.

Respondenten:

23 EMN-leden (waaronder BE) gaven een publiek antwoord op deze ad hoc vraag.

Bevindingen:

Een voorlopige analyse van de resultaten van de ad hoc vraag toont aan dat:

• Sommige landen beperken de toegang tot materiële opvangvoorwaarden voor aanvragers van internationale bescherming als zij voldoende inkomen hebben of werk in het gastland. Zo staat de Wet op Internationale en Tijdelijke Bescherming in HR de beperking of weigering van materiële opvang toe als een aanvrager van internationale bescherming voldoende middelen heeft om een adequaat levensniveau te ondersteunen. In IT worden aanvragers wiens inkomen boven de drempel voor sociale bijstand ligt, uitgesloten van het opvangsysteem.
   
• In andere landen, hoewel materiële opvang niet wordt ingetrokken, moeten aanvragers van internationale bescherming met inkomen mogelijk een financiële bijdrage leveren op basis van hun verdiensten. BE, NL en FI volgen deze benadering, waarbij van aanvragers met inkomen wordt verwacht dat zij een financiële bijdrage leveren.
   
• De meeste EMN-leden beoordelen de financiële situatie van aanvragers van internationale bescherming via zelfverklaringen, waarbij aanvragers hun inkomen en bezittingen moeten melden aan de opvangcentra. Veel landen vullen dit aan met controles via nationale databanken of verklaringen van werkgevers. In BE moeten aanvragers bijvoorbeeld hun inkomen melden, en de nationale opvangautoriteit (Fedasil) controleert de gegevens van de aanvragers in de Sociale Zekerheidsdatabank (Banque-Carrefour de la Sécurité Sociale) om degenen te identificeren die inkomen ontvangen uit werk.

Voor meer details kunt u de bijgevoegde samenvatting van de antwoorden lezen.