Deze ad hoc vraag onderzoekt hoe de gezondheidszorg voor aanvragers van internationale bescherming georganiseerd is in EMN-leden en waarnemende landen. Er wordt onderzocht welke autoriteiten verantwoordelijk zijn voor het verlenen van gezondheidszorg, wie de kosten draagt en op welke medische zorg volwassen aanvragers recht hebben. Er wordt ook onderzocht hoe aanvragers toegang krijgen tot medische behandeling, of opvangcentra medisch personeel in dienst hebben, en hoe de gezondheidszorg wordt beheerd tijdens een massale instroom van migranten.

Welke problemen ondervinden migranten bij de toegang tot mentale gezondheidszorg, en hoe pakken de lidstaten die aan? Deze inform brengt het beleid om legaal verblijvende migranten te helpen toegang te krijgen tot de geestelijke gezondheidszorg in kaart. 

In maart 2025 stelde de Europese Commissie een verordening voor die een gemeenschappelijk terugkeersysteem moet invoeren voor derdelanders die zonder geldige verblijfsstatus in de EU verblijven. Dokters van de Wereld en PICUM publiceerden een rapport waarin zij mogelijke risico’s van dit voorstel onderstrepen, met name op het gebied van toegang tot gezondheidszorg en gegevensbescherming. Het rapport beschrijft hoe het voorstel de rechten van individuen, waaronder kwetsbare groepen, kan aantasten en brengt ethische bezwaren naar voren voor zorgprofessionals. De organisaties roepen de EU-wetgevers op om te waarborgen dat de verordening fundamentele rechten en medische ethiek respecteert.

In een nieuw rapport dringt Amnesty International er bij de Belgische regering op aan om ervoor te zorgen dat alle asielzoekers adequate huisvesting en toegang tot gezondheidszorg krijgen, inclusief gespecialiseerde psychologische ondersteuning, ongeacht hun huisvestingssituatie. De Belgische autoriteiten worden ook opgeroepen om het "spreidingsplan" uit de nationale wetgeving te activeren en noodplannen te implementeren om schommelingen in het aantal asielaanvragen op te vangen.