Deze ad hoc query biedt vergelijkende informatie over de implementatie van Richtlijn 2013/32/EU betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van internationale bescherming (herziening), de strategieën die EMN-lidstaten en waarnemende landen hebben ontwikkeld voor de behandeling van volgende verzoeken, en de opvangdiensten die worden aangeboden aan personen die een volgend verzoek hebben ingediend.

In de uitspraak in zaak C-222/22 oordeelde het Hof van Justitie van de Europese Unie dat de Kwalificatierichtlijn zich verzet tegen een vermoeden dat elk volgend verzoek om internationale bescherming, gebaseerd op omstandigheden die de verzoeker heeft gecreëerd door zijn of haar eigen beslissing sinds het verlaten van het land van herkomst, voortkomt uit het oogmerk de procedure voor de verlening van internationale bescherming te misbruiken of te instrumentaliseren. Elk volgend verzoek moet op individuele basis worden beoordeeld.