Vervoerders die derdelanders per lucht-, zee- of landvervoer naar het Schengengebied brengen, zijn verplicht alle nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat deze personen beschikken over de reisdocumenten die vereist zijn voor toegang tot de Schengenstaten. De Europese Commissie heeft drie ad hoc vragen gelanceerd, die elk focussen op een specifiek aspect van de aansprakelijkheidsregeling voor vervoerders: het sanctie- en boetekader, de verantwoordelijkheid voor kosten en de samenwerking met vervoerders en controle/toezicht.

Deze studie van het Europees Migratienetwerk (EMN) gaat over de illegale tewerkstelling van onderdanen van derde landen in EMN-leden tussen 2017-2022. Het bevat een actuele analyse van de belangrijkste wetgeving, beleidskaders en praktijken om illegale tewerkstelling van onderdanen van derde landen, met inbegrip van begunstigden van tijdelijke bescherming, te voorkomen, te detecteren en aan te pakken. De studie geeft ook voorbeelden van uitdagingen en goede praktijken.

This paper published in March 2014 examines the sanctions applied to counteract irregular migration.

In a judgment delivered in Case C-184/24 (Sidi Bouzid), the Court of Justice of the European Union has clarified the limits of sanctions that may be imposed on applicants for international protection who refuse to be transferred to another accommodation centre. The Court found that such a refusal cannot justify the withdrawal of all material reception conditions. While Member States may impose sanctions for serious breaches of reception rules, these must remain proportionate and respect the applicant’s dignity. 

The Royal decree of 15 May 2014 entered into force today, determining conditions of application for internal measures and sanctions to guarantee or restore the order, security and tranquility in reception centers.