De Blue Card richtlijn (2009/50/EG) werd aangenomen op 25 mei 2009 en de lidstaten hadden tot 19 juni 2011 om de bepalingen om te zetten in nationaal recht. De richtlijn creëert een eenvormige Europese ‘blauwe kaart’ voor hoog gekwalificeerde derdelanders en bepaalt de voorwaarden voor binnenkomst en de verblijfsrechten.

Het Belgische Blue Card- systeem zal het bestaande wettelijke kader voor hooggeschoolde buitenlandse werknemers (via de arbeidskaart B) niet vervangen. Beide procedures blijven bestaan. Zoals bij de procedure voor de arbeidskaart B worden de verschillende bevoegdheden van de federale overheid en van de deelstaten gerespecteerd: de bevoegde diensten van de gewesten leveren een arbeidsvergunning af (aan de werkgever die een hooggeschoolde werknemer in dienst wenst te nemen), waarna de (federale) Dienst Vreemdelingenzaken een verblijfsvergunning aflevert aan de betrokkene en zijn familie.

Om een Blue Card af te leveren moet men kunnen aantonen hoger onderwijs te hebben gevolgd van minstens drie jaar (bij een erkende instelling) en de job moet een minimum jaarinkomen van 49.995 EUR bruto opleveren (ter vergelijking de norm via het systeem van de arbeidskaart B: 36.000 EUR). Het minimum jaarinkomen zal jaarlijks worden aangepast. De Blue Card wordt afgeleverd voor 13 maanden, hernieuwbaar voor 13 maanden en nadien voor 3 jaar. Wanneer de werknemer verandert van werk moet de vergunning worden vernieuwd.

De Dienst Vreemdelingenzaken heeft drie maanden de tijd om een aanvraag te behandelen. Blue Card-houders hebben specifieke rechten inzake mobiliteit en gezinshereniging, en ze hebben toegang tot de status van langdurig ingezetenen na 5 jaar legaal verblijf in de EU en 2 jaar in België.

Voordat de wet formeel wordt aangenomen, heeft de Belgische Senaat nog de mogelijkheid om zich over de wet te buigen (evocatieperiode tot eind april). Een aantal Koninklijke Besluiten moeten de nieuwe wet nog aanvullen.

Het wetsontwerp kan hier gedownload worden.