In België mogen aanvragers van internationale bescherming vier maanden na de indiening van hun aanvraag voor internationale bescherming werken. Veel aanvragers willen werken en hun plaats op de arbeidsmarkt vinden. De Belgische wet voorziet in een bijdragenstelsel waarbij mensen die betaalde arbeid verrichten, worden verwacht bij te dragen aan de werkelijke kosten van opvang.

Een Koninklijk Besluit van 16 april 2024, gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad op 19 juni 2024, verduidelijkt de toekenning van materiële bijstand aan aanvragers van internationale bescherming die beroepsinkomsten en/of andere inkomenscategorieën. Het vervangt het Koninklijk Besluit van 12 januari 2011, dat niet adequaat was op het gebied van controle en sanctie om een correcte inning van bijdragen te waarborgen.

A Royal Decree from 16 April 2024, published in he Belgian Official Gazette on 19 June 2024, clarifies the granting of material assistance to applicants for international protection benefiting from professional income and other categories of income. It replaces the Royal Decree from 12 January 2011 which was inadequate in terms of control and sanction to ensure correct collection of contributions.

In een persbericht presenteert Fedasil het systeem als duidelijk en eerlijk: mensen met een laag inkomen moeten een lage bijdrage betalen, terwijl de bijdrage iets hoger is voor degenen met een hoger inkomen. Wie geen bijdrage wil leveren, kan overwegen om buiten het opvangcentrum te verblijven. Zij zijn vrij om het centrum te verlaten en zelf accommodatie te zoeken. Alle bewoners van de opvangcentra zijn uitgebreid geïnformeerd over deze maatregelen via een website die het systeem in 14 talen uitlegt.

Voor meer informatie kunt u het persbericht van Fedasil lezen.